Orfani

Serią Orfani zainteresowałem się latem roku 2017 kupując w kiosku z gazetami na dworcu w Civitavecchia pierwszy tom ostatniej (nie wiedząc o tym) części opowieści. Podczas jego czytania zwróciłem uwagę na pewne niezrozumiałe dla mnie odniesienia. Wtedy, po dokładnym przyjrzeniu się stopce wydawniczej, zauważyłem, że ten numer jeden, w rzeczywistości jest numerem 43 większej całości. Zaintrygowany postanowiłem zebrać całość i dopiero wtedy powrócić do lektury. Była to bardzo dobra decyzja. Autorzy opowieści wielokrotnie zaskoczyli mnie zwrotem wydarzeń. Jest to główny powód, dla którego nie napiszę wiele o fabule. Zepsułbym tym przyjemność czytania, wszystkim tym, którzy chcieliby poznać tę opowieść.

Jest to seria S-F z jej wszystkimi, niezbędnymi elementami, czyli:
• kataklizm, w którym zniszczeniu ulega znaczna część Europy i zginęła 1/6 populacji Ziemi, o spowodowanie którego posądzeni zostają obcy z kosmosu,
• post apokaliptyczna wizja Ziemi,
• wojna na innej planecie,
• niezwykła fauna i flora tej planety,
• wysoki poziom techniki i technologii,
• połączenie duchowości z cyberprzestrzenią.

W oparciu o te elementy zostaje opowiedziana historia dochodzenia jednostki do niemal absolutnej władzy oraz o tym, jak władza korumpuje. Jest to historia kłamstwa na skalę globalną podpieranego tragediami orkiestrowanymi w myśl zasady „po trupach do celu”. Jest to historia indoktrynacji jednostki począwszy od jej najmłodszych lat. Jest to historia o podsycaniu uprzedzeń dla zysku politycznego. Jest to również historia o przyjaźni, miłości, nienawiści, zemście i nadziei.

Składają się na nią następujące części:
Orfani [Sieroty] – 12 zeszytów
Ringo -12 zeszytów
Nuovo Mondo [Nowy Świat] – 12 zeszytów
Juric – 3 zeszyty
Terra [Ziemia] – 3 zeszyty
Sam – 12 zeszytów
Terra: A proposito del futuro [Ziemia: A propo przyszłości] – 1 zeszyt

Każda część opisuje losy sierot. Tych, które stają się super żołnierzami gotowymi wykonać każdy rozkaz. Tych, które wykorzystywane są jako niewolnicza siła robocza. Tych, które walczą w ruchu oporu. Tych, które będąc dziećmi sierot, same stają się sierotami. Tej, która odbywa drogę od sieroctwa do niemal absolutnej władzy nad Planetą (najpierw Ziemią, a potem Nowym Światem – planetą będąca celem emigracji populacji Ziemi). To one, są głównymi bohaterami opowieści rozpisanej na przestrzeń kilkudziesięciu lat. Pomimo upływu czasu oraz zmian miejsca akcji, grupa postaci przedstawionych w pierwszej części jest elementem łączącym wszystko w całość. Jest jeszcze pointa, która zaskoczy czytelnika i skłoni go do ponownego przejrzenia całości w poszukiwaniu znaków jej nadejścia.

Serię opublikowało w latach 2013 – 2018 włoskie wydawnictwo Sergio Bonelli Editore.

Obejmuje ją 55 zeszytów po sto stron każdy. Zawartą na niemal pięciu i pół tysiącach stronach historię opowiedzieli:

Scenarzyści: Roberto Recchioni (pomysłodawca i główny scenarzysta), Michelle Monteleone, Giovanni Masi, Emiliano Mammucari, Mateo Mammucari, Paola Barbato, Luca Vanzella, Mauro Uzzeo, Carlo Ambrosini, Paolo Bacilieri, Werther Dell’Edera.

Rysownicy: Federico Vicentini, Pietrantonio Bruno, Luca Claretti, Antonello Becciu, Luca Casalanguida, Andrea Accardi, Emiliano Mammucari, Carmine di Giandomenico, Roberto de Angelis, Gigi Cavenago, Mateo Cremona, Davide Gianfelice, Giorgio Santucci, Alessandro Bignamini, Luca Maresca, Massimi Dall’Oglio, Luca Maresca, Luca Genovese, Alessio Avalone, Alex Massaci, Luigi Pittaluga, Giancarlo Orivales, Roberto Zaghi, Gianluca Maconi, Luca Maresca, Luca Casalanguida, Artura Lauria, Aka B, Fabrizio des Dorides, Antonio Fuso, Gulio Rincione, Francesco Mortarino, Daniele Nicuolo, Jacopo Starace, Sergio Mancinelli, Luca Claretti, Fernando Proietti, Mirko Treccani, Simone di Meo, Francesca Vartuli, Pierluigi Minotti, Manuel Bracchi, Andrea Pompeo, Luigi Formisano, Giorgio Spaletta.

Pomimo tak wielu współpracujących twórców, całość jest nad wyraz spójna scenariuszowo i graficznie.

Warto też wspomnieć, że była to pierwsza seria komiksowa wydawnictwa Sergio Bonelli Editore zaprezentowana w całości w kolorze.

The New York Fed’s Educational Comic Book Series (komiksy Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku)

Od roku 1950 Bank Rezerw Federalnych w Nowym Jorku publikuje komiksy edukacyjne o pieniądzu i finansach (bankowość, polityka pieniężna, inflacja i system Rezerwy Federalnej w Stanach Zjednoczonych, itd.). Adresuje je do młodszych czytelników, których interesują bardziej kreskówki niż makroekonomia.

Komiksy te są dystrybuowane za darmo (do 35 egzemplarzy, każdy następny w cenie 25 centów – wg informacji wydrukowanej na egzemplarzach z roku 1998) do szkół. Są one również dostępne odpłatnie dla szerszego odbiorcy. Seria jest stworzona dla uczniów gimnazjum, liceum i szkół podstawowych. Jej pomysłodawcy chcą w ten sposób pobudzić ich ciekawość i podnieść świadomość na temat możliwej kariery w dziedzinie ekonomii i finansów. Dla każdego komiksu przygotowywane są plany lekcji, które spełniają krajowe i stanowe standardy dla Nowego Jorku, New Jersey i Connecticut. Komiksy uczą młodych ludzi podstawowych zasad ekonomicznych i roli Rezerwy Federalnej w systemie finansowym.

Seria składa się z dziesięciu około 20-stronicowych zeszytów. Kilka było wielokrotnie wznawianych W tym, kilka wznowień uzyskało nową treść graficzną, by przybliżyć je nowym generacjom czytelników. Na przykład, wydana w 1994 roku „Historia pieniądza” była wznawiana dwanaście razy w nakładach po 250 tysięcy egzemplarzy.

Komiksy oferują uproszczone podejście do skomplikowanych zagadnień finansowych, ale zrobiono wszystko, aby zbytnio nie zubożyć treści. Siłą rzeczy, zawierają one wiele terminologii i szczegółów, które mogą przytłoczyć nastolatka przy pierwszym czytaniu. Dlatego, w pierwszej kolejności dystrybuowane są one do szkół, gdzie czytelnika może wesprzeć nauczyciel.

Wiele scenariuszy napisał Edward Steinberg, pracownik Banku Rezerw Federalnych. Ciekawostką jest to, że on sam nie lubił komiksów. Wyznał, że „oprócz pracy, którą wykonałem w Fed, nie interesuję się komiksami (…) Jednak właściwym było to, że miałem za zadanie pisanie scenariuszy do tych komiksów, ponieważ gdy byłem w szkole, mój promotor pracy dyplomowej zasugerował, abym spróbował zarabiać na życie poprzez humor. Zastanowiło mnie to, gdyż nigdy nie słyszał on żadnego z moich żartów; tylko przeczytał moją propozycję pracy dyplomowej.

Znane mi (posiadane przeze mnie) tytuły z tej serii to:
„A Penny Saved” (Zaoszczędzony grosik) _ sc. Edward Steinberg, rys. Shepsil Scheinberg
„The Story of Money” (Historia pieniądza) – sc. Edward Steinberg, rys. Norman Nodel
“Once Upon a Dime” (Była sobie kiedyś 10-centówka) –sc. John Martin, rys. Claude Martinot/Al Wenzel
“The Story of Checks And Electronic Payments” (Historia czeków i platności elektronicznych) – sc. Gail Donovan, rys. Luis Domingues
“The Sory of Banks” (Historia Banków) – sc. Gail Donovan, rys. Norman Nodel
“The Story of Monetary Policy” (Historia polityki monetarnej) – sc. Edward Steinberg, rys. Norman Nodel
“Too Much, Too Little” (Zbyt dużo, zbyt mało)- sc. Daniel Rosen/Richard Trainer/Al Wenzel, rys. Al Wenzel
“The Story of Foreign Trade And Exchange” (Historia zagranicznego handlu i giełdy) – sc. Cedric Fan, rys. Shepsil Scheinberg
“The Story of Inflation” (Historia inflacji) – sc. Edward Steinberg, rys. Norman Nodel


Większość z tych komiksów można przeczytać, np. na tej stronie internetowej Muzeum i Biblioteki Hagley: https://digital.hagley.org/frbnycomics

Gil Kane’s UNDERSEA Agent

Album „Gil Kane’s UNDERSEA Agent”, zbierający numery 3 do 6 serii “UNDRSEA Agent”, kupiłem głównie z sentymentu do autora rysunków, którym jest Gil Kane.

Seria (6 odcinków) była publikowana w latach 1966-1967 przez Tower Comics.

W tamtym czasie, akronimy różnego rodzaju agencji pojawiały się w komiksach często. Zawsze było to, powstające najpierw i nadające pierwsze/główne skojarzenie, słowo klucz (np.: S.H.I.E.L.D. = tarcza, T.H.U.N.D.E.R. = grzmot, T.H.E.M. = oni), którego rozwinięcie twórcy komiksu dorabiali bardziej lub mniej przekonująco. Rozwinięcie akronimu UNDERSEA = podmorski, stanowiącego element tytułu tej serii, było wśród nich najbardziej naciągane, tj. UNDERSEA = United Nations Department of Experiment and Research Systems Established at Atlantis (Departament Narodów Zjednoczonych ds. Systemów Eksperymentalnych i Badawczych Założony w Atlantydzie) 🙂 .

W UNDERSEA pracowała grupa naukowców, którym powierzono pokojową eksplorację mórz i oceanów, a których siedzibą była tajna, podwodna baza zlokalizowana w miejscu odkrycia ruin uznanych za zatopioną Atlantydę. Głównymi bohaterami serii byli profesor Weston założyciel bazy oraz porucznik Davy Jones, jego młodszy pomocnik Skooby Doolittle (jego imię i nazwisko, Nurek Mało-robiący, oddaje jego rolę w komiksie) i piękna Renata Del Mar. W drugim odcinku serii Jones uzyskał supermoce elektryczne, kiedy to został zaatakowany przez węgorza elektrycznego w momencie, gdy dotykał generatora atomowego 🙂 . Jones i jego towarzysze mieli za zadanie ochronę bazy UNDERSEA. Ich przeciwnikami byli złoczyńcy, którzy chcieli wykorzystać głębiny mórz i oceanów dla własnych celów. Należeli do nich, między innymi, Doktor Fang czy T.H.E.M. (The Host of Evil Motives = Chmara Złych Motywów) czyli obowiązkowa w tamtych komiksach, tajna organizacja niedoszłych zdobywców świata.

Album, który zdjąłem z półki został wydany w roku 2015 przez IDW.

Rysunki Gila Kane znalazły się w 3 do 6 numerze serii. Dla porządku przedstawiam wszystkie osoby, które uczestniczyły w jej tworzeniu:
# 1 – Scenarzysta: nieznany; Artysta: Ray Bailey
# 2 – Scenarzysta: Don Degall; Artyści: Ray Bailey, Mike Sekowsky
# 3 – Scenarzysta: Steve Skeates; Artyści: Ray Bailey, Mike Sekowsky, Gil Kane, John Giunta
# 4 – Scenarzyści: Don Segall, Steve Skeates; Artyści: Ray Bailey, Gil Kane, Frank Bolle
# 5 – Scenarzyści: Gardner Fox, Don Segall; Artyści: Gil Kane, Ray Bailey, Manny Stallman
# 6 – Scenarzysta: Gardner Fox; Artyści: Gil Kane, Ray Bailey.

Świat Kropli – 1 – Sommo

Tym razem, z półki zdjąłem płytę zespołu Dragon’s Eye. Płyta ta jest muzyczną ilustracją komiksu „Świat Kropli – 1 – Sommo” napisanego/narysowanego przez Piotra Zwierzchowskiego.

Słuchając płyty, zdjąłem z półki również ten komiks. Jest to pierwszy tom trylogii Świat Kropli. Tym razem, przedstawię komiks słowami jego autora, który zapowiadał go tak:

Na początku była tylko ciemność.
A w niej mieszkała Śmierć i Strach.
I urodził się Trójoki Bóg, sam się stworzył, sam się narodził, i był sam sobie dzieckiem, i był sam sobie rodzicem. Dobrocią i światłem odepchnął ciemność.
Że światła ulepił kulę i umieścił po środku ciemności by go radowała. Trójoki Bóg zajrzał do środka kuli i z jego spojrzenia powstało powietrze, następnie uronił trzy łzy i z nich powstała Wielka Woda i wypełniła kulę do połowy. Ucieszył się Trójoki Bóg swym dziełem i trzy krople swej krwi upuścił na powierzchnię Wielkiej Wody. Krew zastygła i stworzyła ląd. I uronił Trójoki Bóg jeszcze jedną kroplę krwi i zanim zakrzepła ulepił z niej ludzi, by radowali się razem z nim powietrzem, światłem, wodą i lądem.
Ludzie pokochali Trójokiego Boga i poczęli się mnożyć i zajęli cały ląd.
Gdy pierwsi z nich zestarzeli się i umarli, Trójoki Bóg zajrzał raz jeszcze do ich świata. Zbudował w najwyższej górze świątynię, by pamiętali o nim na zawsze i by wiedzieli , że po śmierci opuszczą ten świat a on przyjmie zmarłych. Dopiero wtedy dowiedzą się też, co dalej z nimi będzie.

Komiks ukazał się w roku 2003 nakładem wydawnictwa Labirynt Boox. Słuchana przeze mnie płyta była dołączona do komiksu. Zawartych jest na niej 6 utworów zagranych i zaśpiewanych w stylu metal/progressive rock. Po włożeniu płyty do komputera można obejrzeć galerię rysunków oraz animowany teledysk stanowiący ilustrację jednego z utworów znajdujących się na płycie.

Z zapowiadanej trylogii, do chwili obecnej ukazała się jedynie jej pierwsza część. Żałuję i mam nadzieję, że kiedyś poznam zakończenie tej opowieści.

Ps.
Dzięki współpracy nawiązanej z autorem komiksu, Studio Domino zamieściło jeden utwór zespołu Dragon’s Eye oraz animowany teledysk na darmowej płycie CD dołączonej do 12-tego numeru magazynu Znakomiks, w którym tematem przewodnim było powiązanie komiksu z muzyką. Zainteresowanych zapraszam do zakładki „publikacje”. Numer 12-ty jest jeszcze dostępny u nas oraz w dobrych sklepach komiksowych.

Superman _ Fantastic Four

W roku 1992 Dan Jurgens zabił Supermana,

by wskrzesić go rok później.

W roku 1999 przeniósł go z „roboczą” wizytą do wszechświata Marvela.
Zaciekawiło mnie, co też takiego wymyślił. Dodatkowym powodem kupienia komiksu była forma jego wydania. Jest to zawierający kompletne opowiadanie album w formacie A3.

Dan Jurgens napisał scenariusz i wykonał szkice plansz, które dokończył Art Thibert. Okładkę, na podstawie szkicu Jurgensa namalował Alex Ross.

Ponieważ ktoś z Was może zainteresować się tym komiksem, nie będę ujawniał istotnych szczegółów fabuły.
W świecie Marvela, Superman jest postacią z filmów rysunkowych. Jest to ulubiony bohater Franklina Richards’a, synka Reeda (Pan Rozciągliwy) i Susan Richards (pani Niewidzialna). Zostaje on skłoniony do „przejścia” pomiędzy wszechświatami i ze wszechświata DC pojawia się we wszechświecie Marvela by wspólnie z Fantastyczną Czwórką przeciwstawić się pożeraczowi światów Galactusowi.

Komiks został opublikowany w roku 1999 przez DC Comics.

M.A.R.S. Patrol – Total War

Seria komiksów, którą właśnie zdjąłem z półki, ukazywała się w latach 1965-1969 nakładem Gold Key. Na przestrzeni pięciu lat ukazało się dziesięć zeszytów serii. Pierwsze dwa nosiły tytuł “Total War” a następne “M.A.R.S. Patrol – Total War”.

Jest to seria science-fiction opowiadająca o inwazji całej Ziemi przez nieznanych najeźdźców. Dopiero w zeszycie ósmym przedstawiono ich genezę. Wyglądający jak ludzie (jedyny wyjątek to całkowity brak owłosienia) najeźdźcy pochodzą z kosmosu. Ich przewaga nad ziemianami polega na stosowaniu teleportacji do przemieszczania wojska i sprzętu. Na tym fantastyka naukowa serii się kończy. Poza kilkoma przypadkami po stronie obcych, tak Ziemianie jak i obcy walczą z wykorzystaniem konwencjonalnego (najnowocześniejszego w latach publikacji serii) uzbrojenia stosowanego przez armie Ziemian. Najskuteczniejszym w walce z najeźdźcami są amerykańskie (oczywiście) oddziały specjalne M.A.R.S. Patrol (Marine Attack Rescue Service). Ich członkami są komandosi, spadochroniarze i partyzanci. Fabuła komiksu koncentruje się na jednym z tych oddziałów, który stanowią porucznik Cy Adams – dowódca i pilot bojowy; kapral Russ Stacey – ekspert od broni i komandos; sierżant Joe Stryker – ekspert od materiałów wybuchowych i spadochroniarz oraz sierżant Ken Hiro – płetwonurek i mistrz sztuk walki.

Niestety nie wiem jak rozpoczęła się cała historia, nie wiem też czy, a jeżeli tak to, w jaki sposób się ona zakończyła. Nie udało mi się zdobyć pierwszego oraz dziesiątego numeru serii.

Za Don Markstein’s Toonopedia wiem, w latach 60-tych XX wieku rzadko podawano autorów komiksów, że rysownikiem pierwszych trzech zeszytów był Wally Wood. Uważa się także, iż przyczynił się on do wymyślenia całej serii. Rysownikami serii byli także, między innymi, Jack Sparling oraz Dan Spiegle. W roku 1966 komiks zdobył nagrodę Alley Award for Best Normal Group Adventure Title.

Stopař – Prázdninový příběh vesnického kluka

„Autostopowicz – Wakacyjna historia wiejskiego chłopca”

Ot taka sobie moralizatorska opowiastka.
Mała wioska w górach. Głównym bohaterem jest miejscowy chłopiec Matěj, miłośnik przyrody. Równie ważną rolę odgrywa w historii dwójka nieco starszych od Matěja włóczęgów, którzy za nic mają przyrodę. Wreszcie pojawia się przyjezdna grupa harcerzy. Między Matějem i harcerzami z jednej strony a włóczęgami z drugiej, dochodzi do różnego rodzaju sprzeczek, z których jedna kończy się niegroźnym wypadkiem. Przepędzeni włóczędzy udają się w niedozwolone miejsce w górach, gdzie zostają uwięzieni w wyniku burzy. Całość kończy się dobrze dla wszystkich. Uratowani włóczędzy, oczywiście, zrozumieli swoje błędy i przeprosili za swoje złe zachowanie.

Scenariuszowo komiks nie wyróżnia się niczym specjalnym. Graficznie jest całkiem ciekawy. Jednak do zakupu skłoniła mnie forma wydania. Każdy tomik serii ma postać rozkładanej, kartonowej harmonijki czytanej po obu jej stronach. Nigdy wcześniej nie widziałem takiego wydania.

Seria Stopař (Autostopowicz) składa się z sześciu tomików po 12 stron każdy. Jej wydawcą było ČTK Pressfoto z Pragi. Scenariusz napisał Ivo Pechar a rysunki wykonał Jiří Petráček.
Na stopce wydawniczej nie podano roku wydania, ale było to w drugiej połowie lat 80-tych XX wiku.

Rahan – syn czasów mroku

Do zdjęcia z półki tej serii skłoniła mnie smutna wiadomość.
05 marca 2020, w wieku 82 lat zmarł francuski rysownik komiksów André Chéret.

Wraz ze scenarzystą Rogerem Lecureux (zm. w 1999 roku), stworzył on postać Rahana.

Historia Rahana opowiedziana została od czasów jego dzieciństwa – utrata rodziców w wieku niemowlęcym, wychowanie przez dziadka. Po wybuchu wulkanu, który zgładził całe jego plemię, Rahan, jedyny ocalały, rozpoczął niekończąca się wędrówkę przez prehistoryczny świat. Autorzy obdarzyli swojego bohatera wyjątkową inteligencją, co pomaga mu stawić czoła wszelkim zagrożeniom tak ze strony dzikiej natury, prehistorycznych zwierząt jak i pierwotnych ludzi. Dzięki obserwacji natury, udaje mu się wykorzystać ją do swojej obrony, przemieszczania się czy ogrzania, ale również do pomocy zwierzętom lub napotkanym ludziom, którzy są w niebezpieczeństwie, a którzy nie zawsze doceniają jego starania i chęć niesienia pomocy. Rahan wędruje z krainy do krainy, od plemienia do plemienia, jednocześnie szerząc dobrą wolę i etykę współpracy wśród tych, którzy chodzą na dwóch nogach.

Scenariusze przygód Rahana adresowane są do młodego czytelnika. Stąd mają charakter nieco moralizatorski. Łączą pozytywne nastawianie społeczne bohatera z jego niemal naukową pomysłowością.

Po raz pierwszy Rahan pojawił się w magazynie „Pif Gadget” w roku 1969. Później, zebrane przygody były publikowane i wznawiane w albumach przez różnych wydawców we Francji i za jej granicami. Przez ponad 30 lat powstało ponad 100 opowiadań zapisanych na prawie 3.500 stronach komiksu. Scenarzystą serii był przez cały czas Roger Lecureux. W roku 1994 zapoczątkował on serię poboczną „Le Petit Rahan” (Mały Rahan). Po jego śmierci w roku 1999, kontynuacji scenariusza podjął się jego syn Jean-François Lécureux. Rysownikiem serii (również pobocznej) był André Chéret, chociaż w kilku momentach wsparli go swoimi talentami Enrique Romero, Guy Zam i José de Huescar.

W moje ręce, jako pierwsze trafiły albumy wydane w Szwecji. Później udało mi się zdobyć te publikowane we Francji. Przedstawiane w komiksie historie są raczej krótkie i z reguły stanowią zamknięte epizody. Ułatwia to czytanie serii, gdyż nie wymaga posiadania wszystkich wcześniejszych tomów. Narracja historii także nie jest skomplikowana, co z kolei ułatwia „czytanie” nawet przy braku znajomości języka ( w moim przypadku francuskiego). Zainteresowałem się tą serią dawno temu na fali fascynacji komiksami z Tarzanem i wszelkimi klonami tej postaci.