Czarno na białym

Pierwotnie opublikowano 27 maja 2013

Latem roku 1995 przeprowadzałem remont domu. Pomagał mi w tym jeden z sąsiadów – mieszkający o przysłowiowy rzut kamieniem starszy pan będący prawdziwą „złotą rączką”. Gdy poszedłem do niego, aby mu podziękować za wykonaną pracę, zastałem go w ogrodzie. Chwilę rozmawialiśmy i wtedy spojrzałem w otwarte okno pokoju. Tam zauważyłem sztalugę ze stroną komiksową formatu A2. Przed sztalugą siedział mężczyzna i kładł tusz na rysunki wykonane ołówkiem.
– Dzień dobry, nazywam się Andrzej Baron. Interesuję się komiksem. Czy mogę chwilę popatrzeć?
– Dzień dobry, Piotr Drzewiecki. Proszę bardzo.

Obserwowałem jak powstawała jedna ze stron komiksu „Popularne”. Potem rozmawialiśmy chwilę. Już miałem się żegnać, gdy w kąciku obok sztalugi zauważyłem otwarty karton a tam okładkę z tytułem „Czarno na białym” i logo „Nowa fala polskiego komiksu”. Był to autorski album komiksowy Piotra Drzewieckiego, który został rok wcześniej wydany przez samego autora. Autor-wydawca zawiózł cały plecak tej publikacji na Festiwal Komiksu w Łodzi ’94 i sprzedał go na pniu. Jeżeli na chwilę zapomnimy o kserowanych lub drukowanych na powielaczu zbiorkach Andrzeja Mleczki „Porno dla ubogich” oraz fanzinach, np. „AQQ”, to w tamtym czasie, publikacja tego rodzaju stanowiła totalne novum i zaskoczenie. Po pierwsze, profesjonalny skład i druk. Po drugie, format A4. Po trzecie, własna inicjatywa autora. Po czwarte, jakość zawartości.

„Czarno na białym” jest zbiorem żartów rysunkowych i, przede wszystkim, krótkich form komiksowych. Piotr Drzewiecki specjalizuje się w czarnym humorze i karykaturze. Po mistrzowsku stopniuje i zaskakuje pointą. W swojej pracy, czuje się on dobrze w każdym stylu rysowania, od karykatury do rysunku realistycznego. Sprawnie wykorzystuje te style, w zależności od tego, jaki efekt chce uzyskać w konkretnym przypadku. Jednak na wszystkich stronach jego albumu odciśnięte jest to coś, co pozwala na jednoznaczne rozpoznanie jego ręki.

Album „Czarno na białym” zajmuje w mojej kolekcji specjalne miejsce z kilku powodów, tj.: sytuacji, w jakiej został nabyty, zawartej w nim dedykacji oraz rozpoczęcia znajomości, która doprowadziła do wspólnego opracowania i wydania albumów „Czarno na białym II”, „Bayki”, „Prima Aprilis” oraz pierwszych numerów magazynu „Znakomiks”.