Nieuchwytni mściciele

W październiku 1917 roku, pod przewodnictwem Komunistów-Leninistów, masy pracujące Rosji osiągnęły wielkie zwycięstwo rewolucyjne. Obaliły klasy wyzyskiwaczy i ustanowiły pierwszy na świecie kraj rządzony przez robotników i chłopów, gdzie wszyscy ludzie są równi a wszystkie fabryki, firmy i ziemia należą do tych, którzy tam pracują. To był ponury i ciężki okres, podczas którego formowało się państwo, które dzisiaj znane jest jako potężny i miłujący pokój Związek Radziecki.
Nie mogąc zaakceptować siły narodu, która pozbawiła ich zagrabionych bogactw, poprzedni właściciele ziemscy i kapitaliści wzniecili wojnę domową. Tworząc tak zwaną Białą Gwardię przeciwnicy rewolucji wystąpili o pomoc zagranicznych interwencjonistów. Aby obronić osiągnięcia rewolucji, naród stworzył własną Armię Czerwoną.
Liczne bandy pustoszyły południowe stepy pozostawiając za sobą wypalone zgliszcza. Terroryzowały one pokojowo nastawioną ludność i okrutnie mściły się na Komunistach i ich sympatykach. W końcu, cierpliwość narodu wyczerpała się i powstał on przeciwko bandytom. Do walki włączyli się zarówno dorośli jak i dzieci.
Grupa nastolatków – Danko, jego siostra Ksania, Walery naukowiec i Cygan Jaszko – znana jako „nieuchwytni mściciele” utrzymywała w ciągłym strachu bandytów zgromadzonych wokół kozackiego atamana Burnasza. Sama wzmianka o „nieuchwytnych mścicielach” wzbudzała panikę w ich szeregach. W czasie walki, która rozpoczęła się po tym, jak jeden z ludzi Burnasza zamordował ojca Danki i Ksany, który był inicjatorem nowych praw w ich rodzimej wiosce, czworo młodych ludzi dokonywało wspaniałych czynów odwagi.

Zacytowany wyżej tekst pochodzi ze wstępu do komiksu pod tytułem „Nieuchwytni Mściciele” wydanego w 1986 roku przez Novosti Press Agency Publishing House. W roku 1988 została opublikowana druga część pod tytułem „Nieuchwytni Mściciele na tyłach wroga”.

Komiksy są adaptacją filmów kinowych o grupie młodych ludzi walczących z kontrrewolucjonistami. Ich akcja rozgrywa się na początku 1920 roku, w czasie wojny domowej, na obszarach południowej Ukrainy.
Po radzieckim kinowym sukcesie westernu „Siedmiu wspaniałych” z 1960 roku, który zaraz został wycofany z dystrybucji, władze zdecydowały się na przeciwstawienie zachodniej twórczości, własnych „poprawnych” dzieł o podobnym charakterze i oddziaływaniu na publiczność. Odpowiednie dyrektywy zostały skierowane do twórców. Swego czasu, sowiecką odpowiedzią na amerykańskie westerny był film „Czerwone diablęta” z 1924 roku. Zdecydowano się na ponowne jego nakręcenie. Reżyserem nowej wersji, pod zmienionym tytułem „Nieuchwytni Mściciele”, był Edmond Keosajan. Film powstał w 1966 roku i stał się dużym sukcesem w Związku Radzieckim. Dlatego Keosajan nakręcił jeszcze dwa filmy z tymi samymi bohaterami – „Nowe przygody nieuchwytnych mścicieli” (1968) i „Korona carów rosyjskich” (1971).

Filmy zostały wyeksportowane do wszystkich krajów bloku komunistycznego. W latach 70-tych i 80-tych XX wieku, filmy te były kilkakrotnie emitowane w polskiej telewizji. Pomijając kwestie ideologiczne i propagandowe, pamiętam je jako wciągające filmy przygodowe – bystrzy i przebiegli młodzi ludzie, podli i w wielu przypadkach głupi „biali”, sceny walk, strzelaniny, pościgi konne.

Wracając do komiksu. Jest to radziecki produkt eksportowy. Został wydany w języku angielskim. Autorem scenariusza i tekstów jest Sofia Iliniczna Ilina a rysunki wykonał Borys Fedjuszkin. Jest to zgrabna adaptacja filmów. Jednak to, co najbardziej skłoniło mnie do nabycia tych woluminów to rysunki Fedjuszkina. Zobaczcie sami.


Ps. Prawdopodobnie wydano adaptacje wszystkich trzech filmów. Ja zdołałem zdobyć jedynie pierwsze dwie.

Szczecińskie Spotkania Komiksowe III

„Studio Domino” Sp. z o.o. będzie obecne podczas trzecich Szczecińskich Spotkań Komiksowych. Szukajcie naszego stoiska podczas Giełdy Komiksowej. Jak zwykle przy okazji giełdy, nasze publikacje komiksowe będzie można nabyć w atrakcyjnych cenach.

Program imprezy cytujemy za jej organizatorami.

24 marca (piątek) godz. 18.00
ProMedia (al. Wojska Polskiego 2)
Spotkanie z Krzysztofem Gawronkiewiczem – grafikiem, malarzem, storyboardzistą, twórcą komiksów.
Prowadzenie: krzysztof Lichtblau

25 marca (sobota)
Exp Pub (ul. Mariacka 26)

Godz. 12.00 prelekcje poświęcone sztuce komiksowej i powieściom graficznym.

Joachim Tumanowicz „New Universe. Zapomniane uniwersum”
Krzysztof Lichtblau „Komiks w Szczecinie”
Artur „Wiseman” Niewczas „Mangi niszowe”
Paweł Gąsowski „Komiks i mit”

Godz. 12.00-18.00 giełda komiksów.
Na stoiskach będzie można znaleźć zarówno pozycje z prywatnych kolekcji lokalnych kolekcjonerów, jak i nowe publikacje wydawnictw takich jak Wydawnictwo Komiksowe, Kultura Gniewu, Wydawnictwo Fundacji Instytutu Kultury Popularnej, Ongrys oraz J.P. Fantastica. Swoje publikacje zaoferuje również „Studio Domino” Sp. z o.o.

Udział w giełdzie jest bezpłatny, jednak chętnych wystawców prosimy o wcześniejsze zgłoszenia do 19 marca na adres mailowy: stowarzyszeniepopart@gmail.com

Godz. 18.00 afterparty

Wydarzenia towarzyszące:
16 marca – 13 kwietnia – wystawa „#SocialMediaHeroins” Arnolda Wolińskiego w ProMedia

Organizatorzy:
Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie
Stowarzyszenie POP-ART

Partnerzy:
Pub EXP
Stowarzyszenie ENSO

Patronat: elewatorkultury.org

Zaszufladkowano do kategorii Newsy

Barbarella

Miałem naście lat (koniec podstawówki/początek liceum), kiedy na początku lat siedemdziesiątych XX wieku w polskiej telewizji wyemitowano film „Barbarella – królowa galaktyki” w reżyserii Rogera Vadima, z Jane Fonda w roli głównej.

W roku 40.000, przebywająca w podróży międzyplanetarnej astronawigator Barbarella otrzymuje polecenie od prezydenta Ziemi, by powstrzymać działania naukowca Duranda Duranda, który skonstruował broń pozytronową, za pomocą której zamierza sterroryzować Wszechświat. Poszukując naukowca, Barbarella trafia do systemu Tau Ceti, na planetę, na której przeżywa wiele przygód: spotkanie z sadystycznymi dziećmi i ich krwiożerczymi lalkami; spotkanie z łowcą, dzięki któremu poznaje naturalny, w przeciwieństwie do futurystycznego (patrz załączony kadr z filmu) sposób uprawiania seksu; pobyt w mieście rozpusty i dekadencji rządzonym przez despotyczną Czarną Królową; nieskuteczne seks-tortury za pomocą maszyny generującej impulsy rozkoszy, kiedy to zamiast umrzeć z rozkoszy doprowadza do przepalenia się maszyny; sprzymierzenie się z buntownikami toczącymi walkę przeciwko Czarnej Królowej i jej konsjerżowi, który okazuje się być Durandem Durandem; happy end.

Film powstał w roku 1968. Opinie o nim reprezentują całe spektrum od „dna”, kiczu, poprzez „oglądadło”, do filmu kultowego. Wszystko zależy od perspektywy (w tym perspektywy czasu), z jakiej jest on oceniany. Nie zamierzam polemizować z żadną z opinii, ani też wystawiać własnej.

Kostiumy i scenografia oraz efekty specjalne były, jak na czas ich powstania, zdecydowanie sci-fi i zdecydowanie przemawiały do wyobraźni oraz, jak później przekonałem się, dobrze transponowały do filmu zawartość komiksu. Przy czym, dialogi oraz kilka humorystycznych scen zdecydowanie podkreśliły komiksowość filmu. W latach 60-tych i pierwszej połowie 70-tych XX wieku filmy sci-fi lub fantasy nie pojawiały się w polskich kinach lub TV zbyt często. Stąd, w tamtym czasie, film ten zdecydowanie podobał się miłośnikom sci-fi i nie tylko im (hmm…Jane Fonda w otwierającej film scenie de facto będącej striptizem).

Fabuła filmu została oparta o komiks Jean-Claude’a Foresta. W 1962 roku stworzył on postać Barbarelli na potrzeby francuskiego magazynu „V Magazine”. Pojawiająca się tam w odcinkach historia została później wydana w albumie zbierającym wszystkie opublikowane części. Pomimo tego, że pojawiające się w komiksie nagość głównej bohaterki oraz sceny erotyczne przedstawione zostały w sposób daleki od dosadności (pornografii), komiks wywołał skandal. W USA został on uznany za pierwszy (chociaż niesłusznie za pierwszy) komiks „dla dorosłych”.

Film Rogera Vadima nie stanowi pełnej ekranizacji komiksu. Wykorzystuje główny wątek pierwszego epizodu zatytułowanego „Barbarella” oraz przedstawia kilka z zawartych w nim scen. Drugi epizod zatytułowany „The Wrath of The Minute Eater” opublikowany został jedynie w formie komiksu.

Wiele lat po obejrzeniu filmu udało mi się zdobyć francuskojęzyczne wydanie tego kultowego komiksu (Les Humanoides Associes_1994), a nieco później jego amerykańską wersję (Humanoids, Inc._2015). Nie wiem czy to upływ czasu, czy liczba przeczytanych w międzyczasie rozmaitych komiksów spowodowały to, iż ta długo oczekiwana lektura skończyła się tym, że uznając komiks za kultowy, to mimo wszystko w chwilach nostalgii z półki chętniej będę zdejmował film niż komiks. Wydaje się, że filmowa Barbarella (hmm…Jane Fonda) wywarła większe wrażenie na nastolatku, niż komiks na dorosłym fanie komiksu.

Battle For A Three Dimensional World

Będąc fanem komiksów tworzonych przez Jack’a Kirby nie mogłem przejść obok tego komiksu obojętnie. Oczywiście znalazł się w mojej kolekcji.

„Battle For A Three Dimensional World” jest komiksem 3D. Został on wydany w roku 1982 przez 3D Video Corporation. Scenariusz napisał Ray Zone a graficznie zrealizował go Jack „King” Kirby. Konwersji na komiks 3D dokonali Tony Alderson, Timothy Cardinale i Steve Aubrey.

W konwencji komiksu super bohaterskiego opowiedziana została historia tworzenia obrazów trójwymiarowych. Od malarstwa, rysunku, poprzez fotografię, przeźrocza, slajdy, film kinowy do telewizji.

Wieki temu, na planecie Stereops rodzi się chłopiec, któremu rodzice nadają imię Stereon. Wyposażony w kosmiczne okulary wytworzone z wykorzystaniem czerwonego i niebieskiego światła bliźniaczych słońc Stereopsa, dorosły Stereon staje się panem czasu i przestrzeni. Przemierza czas i przestrzeń niwecząc działania czarownicy Circe władczyni Planety 2D. Jej celem jest zniszczenie wszelkich form 3D, w tym tych powstających na planecie Ziemia. Wysyła ona oddziały „plaskaczy” (ang. – flatties) w te miejsca czasu i przestrzeni, gdzie Ziemianie tworzą wynalazki w zakresie obrazu trójwymiarowego. Plaskacze mają za zadanie zniweczyć prace Ziemian. Na szczęście, ich wszystkie ataki zostają przewidziane przez telepatkę z planety Stereops, która informuje Streona o tym, gdzie i kiedy musi się on pojawić by powstrzymać plaskaczy.

W ten sposób czytelnik dowiaduje się o pomysłach Leonarda da Vinci, o skonstruowaniu stereoskopu przez Charlesa Wheatstone (1838), o dwukolorowych okularach i anaglifach Ducosa du Haurona, o stereo widokówkach (1851), o filtrach polaryzujących Edwina Landa (pierwszy kolorowy film pokazany na Światowych Targach w Nowym Yorku 1939), o dwusoczewkowych kamerach filmowych Billego Bitzera, o aparacie fotograficznym 3D Setona Rochwite, o producencie filmowym Arch’u Oboler, który nakręcił pierwszy kinowy film 3D „Bwana Devil” (1952) tym samym rozpoczynając kinowy boom 3D (1953-1954), o wynalazku telewizji 3D (1980) Jamesa Butterfielda, Stantona Algera i Daniela Symmesa.

Jednym słowem, komiks edukacyjny o walorach artystycznych docenianych głównie przez fanów twórczości Jack’a Kirby.

Animacje Piotra Drzewieckiego

16174880_1907283282825501_1034598361145634850_n

W dniach 9-11 lutego 2017 w Szczecinie odbędzie się impreza „Mistrz i uczeń”. W jej ramach, w dniu 10 lutego 2017 można będzie uczestniczyć w spotkaniu z Piotrem Drzewieckim, który przedstawi swoje filmy animowane. Start o godzinie 18:00.

Piotr Drzewiecki był jednym ze współzałożycieli firmy „Studio Domino” Sp. z o.o. Współredagował magazyn „Znakomiks” (numery 1-5). W magazynie znalazły się rysowane przez niego komiksy: EXternauta, …CDN… (sc. A.Baron), Dobre rady doktora Wiktora, Kołysanka (sc. A.Baron), Czart (sc. A.Baron), Stado, Mózg, rysunki i szorty satyryczne. „Studio Domino” Sp. z o.o. opublikowało pełnometrażowy komiks Piotra pt. „Prima Aprilis”.

Podczas spotkania 10 lutego 2017 można będzie nabyć wyżej wymienione publikacje oraz uzyskać autografy.

Zaszufladkowano do kategorii Newsy

Liam Sharp

Liam Sharp jest brytyjskim artystą, pisarzem i wydawcą. Zadebiutował pod koniec lat 80-tych XX wieku rysując Sędziego Dredda dla brytyjskiego tygodnika „2000AD”. Następnie pracował dla Marvel UK gdzie rysował „Death’s Head”. To otworzyło mu drogę do wydawców w USA. Ilustrował komiksy z X-Men, Hulkiem, Spider-Manem, Venomem, Man-Thing dla Marvel Comics Group oraz Supermana, Batmana, The Possessed dla DC Comics i Wildstorm. Rysował także „Spawn: The Dark Ages” dla Todda McFarlane i Image, Red Sonję dla Dynamite Comics, „The Frazetta’s Death Dealer” dla Verotik oraz „Testament” dla DC Vertigo.

W 2004 roku, wraz z żoną założył wydawnictwo MamTor™ Publishing, które było odpowiedzialne, między innymi, za publikację nagradzanej antologii „Event Horizon”.

Jego komiks „Lap of the Gods” z kolorami Andrzeja Janickiego ukazał się numerze 13 magazynu “Znakomiks”, natomiast “Te pierdolone dzikusy” znalazły się w 14-tym numerze tego magazynu.

Zamieszczone poniżej grafiki pochodzą z oficjalnej strony artysty, która znajduje się pod adresem http://www.liam-sharp.com/

oraz z naszego magazynu „Znakomiks” nr 13 i nr 14.

Zaszufladkowano do kategorii Galeria