Nemesis The Warlock

Czarownik Nemesis po raz pierwszy pojawił się w roku 1980 w 167 numerze brytyjskiego tygodnika “2000AD Weekly”. Pierwsze dwa krótkie epizody spotkały się z bardzo dobrym odbiorem czytelników. Dlatego też twórcy Pat Mills (scenariusz) oraz Kevin O’Neall (rysunki) rozbudowali te opowiadania w serię, która doczekała się dziesięciu ksiąg i kilku krótszych epizodów.

Głównymi bohaterami serii są antagoniści – tytułowy demoniczny obcy Nemesis oraz Torquemada władca Ziemskiego Imperium. Ich nieustający konflikt wpływa na losy Ziemi dalekiej przyszłości, kosmosu oraz postaci bliskich obu przeciwnikom. Istotne role w historii tego konfliktu odgrywają bohaterowie innej serii również stworzonej przez Pata Mills’a. Są to ABC Warriors.

Torquemada jest fanatykiem, który robi wszystko, aby poddać eksterminacji wszystkich obcych we wszechświecie. Jego hasło „Be pure, be vigilant, behave!” [„Bądź czysty, bądź czujny, bądź grzeczny!”] wykrzykiwane jest przez jego legiony eksterminatorów podczas dokonywania aktów obcobójstwa. Przeciw niemu występuje Nemesis. Pierwotnie zdający się być przywódcą ruchu oporu, ma on własne cele. Wyznawana przez niego religia Chaosu sprawia, iż będąc pozytywnym bohaterem dostosowuje swoją moralność do sytuacji w myśl zasady, że cel uświęca środki. Przykrywa to stanowiącym jego znak rozpoznawczy zawołaniem „Credo!” [Wierzę!].

Dla mnie, lektura Nemesis obejmuje trzy poziomy.
Po pierwsze, jest to wciągająca, brutalna historia opowiedziana w formule wysoce technicznej science-fiction z wieloma elementami powieści fantasy, a w niej z dominacją miecza i czarów. Po drugie, są to rysunki kilku z najlepszych brytyjskich twórców lat 80-tych i 90-tych (Kevin O’Neall, Brian Talbot, John Hicklenton, David Roach, Jesus Redondo, Henry Flint, Carl Critchlow). Wszyscy z, na przestrzeni lat, zaangażowanych w projekt rysowników wykonali swoje zadanie bardzo dobrze. Ja mam jednak wśród nich trzech mistrzów. Są nimi Kevin O’Neall, którego wyobraźnia i groteskowe rysunki najbardziej pasują do niezwykle specyficznego, czarnego poczucia humoru Mills’a, John Hickleton z rysunkami pełnymi ekspresji i dynamizmu oraz Clint Langley z jego kolorowymi planszami do opowiadania „Hammer of the Warlocks” (2011).
Po trzecie, jest to jakość scenariusza wraz z dialogami charakterystycznymi dla czarnego humoru Pata Mills’a, który dodatkowo bawi się i znaczeniami symboli, i znaczeniami słów. Niejednokrotnie wprowadzany przez niego zabieg polega na tym, że oczy czytają jedno, ale jednocześnie kontekst oraz istnienie dwóch lub więcej słów o takiej samej wymowie wprowadzają dodatkowe, pasujące do sytuacji/historii znaczenia. Częstym zabiegiem Mills’a jest umieszczanie dwóch w jednym. Przykładem niech będzie nazwa planety Termight. Z jednej strony, fonetyczne skojarzenie nasuwa się wobec sytuacji, w której nazwa ta pojawia się po raz pierwszy, tj. w odniesieniu do planety podziurawionej tunelami transportowymi tak jak wielka termitiera [termite = termit]. Nieco później dowiadujemy się, iż planetą tą jest Potężna Ziemia [Mighty Terra = w skrócie Termight]. Oba słowa „termite” oraz „termight” wymawia się jednakowo.
Jeden plus dwa plus trzy … Credo!

Newsflash

Trzecia Szczecińska Giełda Komiksów jest za nami.
W tym roku było i bardziej bogato na stoiskach wydawców (do „Studio Domino” Sp. z o.o. dołączyli Ongrys oraz Biniek Studio) oraz na stolikach kolekcjonerów, i bardziej tłoczno wśród odwiedzających giełdę niż roku temu. Pojawiła się także liczniejsza niż poprzednio grupa cosplay’owców.
Fani skorzystali z obecności współpracujących z nami twórców by zdobyć autograf lub dedykowany wpis do zakupionego komiksu. Swoje komiksy podpisywali Karolina Klein (Tadych), Tomek Biniek, Arek Lorenc.
Wśród kolekcjonerów wiele woluminów zmieniło właściciela, głównie drogą sprzedaży-kupna.

Zaszufladkowano do kategorii Newsy