Death Dealer

Chęć zakupu serii „Death Dealer” rozbudziły u mnie nazwiska twórców.

Pierwszy z nich to Frank Frazetta. To on wymyślił postać Siewcy Śmierci (moje tłumaczenie angielskiego Death Dealer) i przedstawił go na kilku ze swoich obrazów. Ich reprodukcje zostały wykorzystane na okładki zeszytów serii.

Drugim jest Glenn Danzig, do czasu pojawienia się reklam serii komiksowej, znany mi jako wokalista i tekściarz metalowej grupy Danzig. Okazało się, że jest on również fanem komiksu. Założył własną firmę wydawniczą specjalizującą się w publikacji adresowanych do dorosłych komiksów, do których pasują dwa określenia: „pełne przemocy” i „erotyczne”. Od słów „violent” oraz „erotic” pochodzi nazwa firmy Verotic. To Danzig wpadł na pomysł stworzenia komiksu, którego bohaterem jest postać wymyślona przez Frazettę. On też sam napisał scenariusz.

Kolejni to, zaproszeni przez Danzinga do współpracy, Simon Bisley, Arthur Suydam oraz Liam Sharp, którzy znani są z rysowania heroicznych postaci w akcji.

Prosta fabuła o dokonaniu zemsty zamknięta została w czterech zeszytach. Jeden scenarzysta i trzech rysowników. Mało do czytania. Duuuuużo akcji. Na stronach komiksu znalazło się wszystko to, co fascynuje Danziga, czyli: klimat fantasy z odrobiną horroru; piękne (do czasu) czarownice; potężni wojowie, którzy mieczami i toporami sieką się nawzajem na bryzgające posoką i walające się po pobojowisku kawałki; erotyka przejawiająca się w nagości przedstawianych postaci.

Z wydanych w latach 1996-1997 czterech zeszytów, ten czwarty, narysowany przez Suydama, najbardziej oddaje ducha obrazów Frazetty. Myślę jednak, że głównym celem wydawcy nie było to, by grafiki wprost kojarzyły się z malarstwem Frazetty, ale raczej by były verotic.