Batman and Robin – The Sensational Guitars of Dan and Dale

W dwunastym numerze magazynu “Znakomiks” zamieściłem tekst pt. „Muzyka & komiks”. Zawarte tam informacje stanowią jedynie fragment czubka góry lodowej.

Komiksy przedstawiające historie muzyków i piosenkarzy, dołączane do płyt komiksy ilustrujące utwory muzyczne albo przedstawiające prawdziwe lub wyimaginowane przygody wykonawców, płyty z muzyką ilustrującą komiksy i dołączane do nich, piosenki nawiązujące do bohaterów komiksów, całe płyty inspirowane komiksami lub ich bohaterami. Jest ich bardzo dużo. Zapewne jeszcze nie jedną taką rzecz „znajdę” na moich półkach … albo na nich umieszczę.

Tym razem postanowiłem zdjąć z półki płytę.

W roku 1966, w czasie, gdy w USA emitowana była telewizyjna seria „Batman” z Adamem Westem (Batman) i Burtem Wardem (Robin) w rolach głównych, wytwórnia Newark wydała longplay „Batman and Robin – The Sensational Guitars of Dan and Dale”. Pod imionami Dana i Dale’a w rzeczywistości wystąpili Sun Ra’s Arkestra i Al Kooper’s Blues Project. Jedynie dwa utwory – oczywiście Batman i oczywiście Robin – wprost cytują muzyczne tematy z serialu. Przy tworzeniu pozostałych utworów o tytułach nawiązujących do komiksu, muzycy skorzystali z takich inspiracji, jak, np. temat z Romeo i Julia Czajkowskiego, piątej symfonii Czajkowskiego, poloneza opus 53 Chopina. Jest to płyta jazzowa z rockowym zacięciem. Jest to ciekawostka dla miłośników komiksu, a szczególnie dla miłośników Batmana. Z kolei, dla miłośników muzyki jazzowej jest to całkiem ciekawy album w dyskografii niezwykle płodnego i jednocześnie kontrowersyjnego twórcy – Sun Ra. Płyta doczekała się kilku wznowień.

Herman Poole Blount (1914-1993), który przyjął sceniczne nazwisko Sun Ra, był amerykańskim jazzmanem, kompozytorem, muzykiem grającym na fortepianie i syntezatorach, liderem grup, poetą i filozofem. Znany był z ekperymentalnej muzyki i ze swojej filozofii kosmicznej, która uczyniła z niego pioniera afrofuturyzmu. Uważał się za istotę pochodzącą z Saturna. Jego koncerty stanowiły przedstawienia niemalże teatralne. Nagrał lub współuczestniczył w nagraniu wielu dziesiątek płyt, których zawartość stanowi przekrój niemal całej historii jazzu. Niektóre z tych płyt zostały wydane w małych nakładach (100 egzemplarzy) sprzedawanych bezpośrednio po koncertach. Wielokrotnie, ten sam materiał znajdował się na takich niskonakładowych krążkach opakowany w różne okładki, często pod różnymi tytułami, często też bez jakiejkolwiek informacji na tychże, czasem ręcznie malowane. Okładki wielu z tych płyt są graficznie równie ciekawe, co ich muzyczna zawartość.

Dlatego, w tym miejscu wspomnę o publikacji „Omniverse – Sun Ra”, która ukazała się w roku 1994 nakładem Art Yard. Znajduje się w niej kompendium wiedzy o życiu, filozofii i twórczości Sun Ra. Jest to wydanie interesujące również z graficznego punktu widzenia. Przedstawiono w nim wszystkie okładki płyt Sun Ra oraz grafiki jego autorstwa.